Kinnertiet


Dat ik dat Tolustern fröh lehrt heff, kann'n up dat Bild sehn. Dar müss een ganz „konzentreert“ sien, wenn'n wat verstahn wull. So ok bi't Theaterspeel, för den Fall dat'n den „Stöhnpahl“ mal nödig hett. ;-) Laterhen warr ik darto een Geschicht vertellen in den Link >Theaterdöntjes<.



Vadder nehm mi faken mit up siene Sünndagsspaziergäng. Dar heff ik mi denn woll anwennt, de Minschen un jem ehr Nücken to beluurn ;-)



Dat gliek word ok övt, wenn wi sömmers to'n „Lidostrand“ an de Weserkant gungen.



Man, mit dat free Leben weer dat bold vörbi. Ik keem to School.


Dar heff ik mit de Klassenkameraden


to'n eersten mal ne Geschicht van Georg Droste up Platt hört.


„Ottjen Alldag“ heet de.



Dat hett mi damals good gefullen. In de School hebbt wi ok'n plattdütsch Leed van Klaus Groth lehrt - „Mien Moderspraak“.


Platt wör ok in't Öllernhuus snackt. Tomehrst wenn mien Grotöllern to Besöök weern. Oder ik weer bi jem in Meckelbörg as "Goosharder".



Anners worr „Hochdütsch“ snackt. Wegen de „vörnehm“ Kundschaft ut Swackhuusen! Us Speelkollegen weern aber Kinner van „eenfache Lüüe“. Dar mit spelen wi to'n Bispill Röver un Schandarm, Ball an Dach, „Pfeilekriegen“, unner us Jungs natürlik ok „Messerstechen“ (word ok „Landafsnieden“ nömt). De Deerns speelden: „Wir fahren heut nach Holland“ oder „War mal ein kleiner Mann“. Man, mit de schöne Kinnertiet weer't fix vörbi. De Krieg hett us veer Geschwister utnannerreten. Vanwegen dat Bombardemang worden de Kinner „evakuiert“. „Kinnerlandverschickung“ nömde sik dat.



För mi fung denn ok bald de Lehrtiet an.



De Kinnertiet weer för mi aber richtig batz vörbi, as ik Wiehnachten nich mehr tohuus fiern kunn. 1943 hebbt se mi ut de Lehr rut „intrucken“. Dat Jahr fierde ik Wiehnachten noch in de Kaserne,



aber 1944 al in't Lazarett in de Tschechei, wo ik'n half Jahr blieben müß.



Szü, so seeg mien Kindheit ut. (Wo't wieter gung vertell ik'n annermal, wenn ik mehr Tiet heff.)

zurück