|
Wo ik in Willemshaben backen bleev As ik as „Bremer Butscher“ in´n Juni 1956 na „Schlicktown“ keem, geev dat nich veel Afwesseln för´n jungen Fent as mi. „Wirtschaftsgänger“ warrn wull ik ok nich, darto fehlden ok de Penunzen! Een Glück dat mehrst de Sünn schiende. So weer, na Fierabend bi Olympia, Baden an´n Südstrand anseggt. As Petrus sik darup besunn, dat de Buurn villicht Regen bruken kunnen, weer´t mit Baden ut. So bün ik jeden Abend in´t Kintopp gahn. Man dat stöt mi ok bald suur up. So bün ik in de VHS bi Willy Minauf lannd. „Rezitation und Vortrag“ nömde sik de Kurs. Dar mutt ik mi woll nich so ganz dösig anstellt hebben; denn na den tweden Abend, wo wi een Gedicht vördragen mussen: Szü, so bün ik denn in Schlicktown backen bleben. |